Op zoek naar personeel in deze tijd

by Margreet on 16 april, 2010

Een tijdje terug schreef Caroline al een stukje over de circuitcoach, een leuk en intensief beroep. Wat mij verbaast is dat er in deze tijd als schijnbaar iedereen ontslagen wordt iedereen zichzelf minder makkelijk ziekmeldt omdat je er anders misschien uitgeknikkert wordt. Ja apart is dat he, als het slecht gaat, zijn we met z’n allen een stuk voorbeeldiger, zijn mensen minder ziek, worden er minder fouten gemaakt, wordt er minder gestolen, wordt er meer geproduceerd en is die baas waar je altijd over loopt te klagen op verjaardagen ineens niet zo slecht meer in het licht van het alternatief, namelijk geen werk.

Af en toe, heb ik de indruk, wordt wel eens vergeten waarom we met z’n allen aan het werk zijn. Je werkt om te eten en te drinken, voor kleding aan je lichaam, voor een dak boven je hoofd, en om je kinderen een goede toekomst te kunnen geven. Daarna komen de extra’s: een auto onder je kont, op vakantie gaan (erg luxe), naar de sauna, schoonheidsspecialiste, kapper en ga zo maar door.

Het lijkt soms wel of het leven en werken zo ontzettend zwaar is, dat we gepikeerd zijn als we niet op vakantie kunnen gaan, maar er bijvoorbeeld extra voor werken? Nee joh ben je gek, ik heb het zooo druk en ik moet al zoveel. Hoe meer men heeft, hoe ontevredener men is. En floep het gaat een tijdje slechter, dan wordt ineens weer duidelijk dat we niet zoveel moeten klagen en gewoon moeten doen wat er van ons verwacht wordt. Want ontslag krijgen en in de ww belanden met 70% van ons loon willen we ook niet.

Wat mij verbaast als er zoveel mensen zijn ontslagen, waar die dan allemaal zijn? Ik ben al vanaf januari op zoek naar leuke, spontane vrouwen, mensen-mens types, zal ik maar zeggen. Op een redelijke advertentie krijg ik 5 reacties, daar zitten 3 veelbelovende vrouwen tussen, maar de een ketst af op het feit dat ze liever langer in de ww blijft zitten want ondanks dat voor 95% wordt voldaan aan haar voorwaarden is dat schijnbaar niet voldoende, de ander vindt het werk te zwaar, na 3 uur te hebben gewerkt en de laatste wilde de hele zaterdag werken en we zijn maar 2 uurtjes open. En zo heb je van 3 veelbelovende reacties niks over.

Nou ja, niet getreurd, er zijn nog andere mogelijkheden. Die benutten we, maar inmiddels is het halverwege april. Ik ben met iemand in gesprek vanaf begin maart en er is een afspraak om het contract te tekenen en een planning te gaan maken wanneer ze precies gaat beginnen, want dat is vanwege toestanden niet helemaal duidelijk. Om 21:45 uur de dag voorafgaand aan de afspraak, krijg ik per mail een bericht dat ze een beter contract heeft kunnen tekenen en dat ze morgen niet komt. Prima, je moet altijd datgene doen wat voor jezelf het beste is, maar wel jammer dat het zo laat gemeld wordt. Tja het enige dat ik kan bieden is, een leuke baan met leuke collega’s, het loon is normaal, kijk wij zijn geen megaconcern met vele secundaire arbeidsvoorwaarden, maar leuk werk hebben, maakt je eigen leven ook leuker.

Van de week belde iemand van het UWV of ik wilde speeddaten? Samen met Curves Houten die ook ‘n vacature heeft, maar dat kon pas eind april. Ik kon van hem wel meteen een CV krijgen van iemand die hij geschikt vond, ik zei mail maar door. Ze is inmiddels op gesprek geweest en het ziet er veelbelovend uit. Dus misschien hoeven we niet te speeddaten. Zouden we dan toch iemand gevonden hebben?

Leave a Comment